zabralismy siedo ocieplania poddasza
1.najpierw sznrek a wlasciwie to jego dwa pelne kilometry rozpiete zygzakiem pomiedzy krokwiami , niby prosta praca jednak po trzech dniach stukania mlotkiem nie mialam sily na jakiekolwiek prace z owym w roli glownej
2. oplatani sznurkiem zajelismy sie ponowna zabawa z mlotkiem badz wkretarka i tzw. kelnerami czyli uchwytami do profili
gdyby nie genialne w swojej prostocie pomysly i patenty mojego taty mogloby byc ciezko
tak przez tydzien stuku puku i uchyty gotowe
3. teraz kolej na welne wyposazeni w maski i okulary ochoczo przystapilismy do pracy z glowami przepelnionymiwiadomosciami o sposobach ich ukladania
no i tym razem pomyslowosc domoroslych pracownikow okazala sie nieoceniona
4. dzisiaj udalo misie cieplic przestrzenie przy oknach i juz widac , a wlasciwie to czuc efekty pracy bo zrobilo sie cieplej , ciszej i przytulniej
5. przed nami druga warstwa welny tym razem 5 cm ....