Ulubione projekty

Twoja lista jest pusta

Dodano projekt

Usunięto projekt

Stan deweloperski i wykończenie

Gładkie ściany wewnętrzne – jak je wykonać?

Czyste i idealnie gładkie ściany to podstawowy warunek pięknie wykończonych wnętrz. Tylko dobrze przygotowane ściany gwarantują bezproblemowe malowanie, tapetowanie czy układanie okleiny. Jak uzyskać taka doskonalą gładkość? Sprawdź sprawdzone rozwiązania!

Fot. Rigips Fot. Rigips

Metody

Istnieją dwie metody wykończenia ścian wewnętrznych, które pozwolą na uzyskanie gładkich powierzchni:

  • Otynkowanie
  • Obudowanie płytami gipsowo-kartonowymi lub gipsowo-włóknowymi

Wybór konkretnego rozwiązania zależy od tego, jaka powierzchnia występuje w konkretnym miejscu. 

Tynki

Użycie zaprawy tynkarskiej jest zależne od typu podłoża, które ma być nią pokryte. Do ścian z betonów lekkich i murowanych z cegły stosuje się tynki gipsowe. W pomieszczeniach narażonych na kontakt z wilgocią, takich jak kuchnia, pralnia lub łazienka, należy zastosować tynki wapienno-cementowe. Ściany z betonu komórkowego wystarczy pokryć jedną tylko warstwą tynku. Coraz częściej, ze względu na bardzo równą i gładką powierzchnię ścian zbudowanych z tego materiału, do ich pokrycia używa się tynku cienkowarstwowego o grubości 3 mm. W zależności od rodzaju zaprawy użytej do tynkowania rozróżnia się następujące rodzaje tynków: gipsowe, wapienne, gipsowo-wapienne, cementowo-wapienne, cementowe, cementowo-gliniane, gliniane, gliniano-gipsowe, gliniano-wapienne. Tradycyjne tynki wewnętrzne (zwykłe, grubowarstwowe) wykonywane są z nakładanych na ściany oraz sufity warstw zaprawy wapiennej, cementowej lub cementowo-wapiennej.

Do robót tynkarskich można przystąpić dopiero po zakończeniu wszystkich robót stanu surowego, robót instalacyjnych podtynkowych, osadzeniu wszystkich ościeżnic okiennych i drzwiowych oraz zamurowaniu przebić i bruzd. Właściwe przygotowanie podłoża wpływa bezpośrednio na trwałość kładzionych tynków i łatwość ich wykonania.

Powierzchnia tynku może pozostać odsłonięta lub może być pokryta powłoką malarską, tapetami, płytkami ceramicznymi lub innymi materiałami okładzinowymi. Tynki jako podłoża pod powłoki i okładziny muszą spełniać określone wymagania w zależności od stosowanego materiału pokrywającego. Wymagania te dotyczą grubości, gładkości i równości, rodzaju zaprawy, ilości warstw, wytrzymałości mechanicznej, a także wilgotności czy też stopnia zwęglania tynku.

Ostatnim etapem prac wykończeniowych wewnątrz pomieszczeń jest pokrycie ścian tapetami lub pomalowanie ich. Dla osiągnięcia ciekawego efektu można również pokryć ściany szlachetnym tynkiem ozdobnym, tzw. strukturalnym. Jego faktura zależy wyłącznie od pomysłowości i fantazji wykonawcy. Wybór materiału, którym zostaną pokryte ściany, wzoru tapety lub koloru farby powinien być podyktowany względami estetycznymi, ale również upodobaniami domowników, którzy będą spędzać większość czasu w konkretnych pomieszczeniach.

 

Płyty gipsowo-kartonowe i gipsowo-włóknowe

Sprawdzają się w przypadku powierzchni bardzo nierównej lub niegwarantującej dostatecznej przyczepności warstwie zaprawy. Niewątpliwa przewaga płyt kartonowo-gipsowych nad tynkiem polega na eliminacji czasu potrzebnego na schnięcie. Pokrycie ścian płytami umożliwia niemal natychmiastowe ich malowanie, kładzenie na nich tapet czy też płytek ceramicznych. Rdzeń płyty stanowi gips, a powierzchnie licowe wykonane są z kartonu. Dostępne są w różnych formatach i rodzajach. Ich właściwości różnią się od siebie w zależności od miejsc, w których mają być użyte, np. wodoodporne przeznaczone są do pomieszczeń wilgotnych, ognioodporne - do suchych. Płyty gipsowo-kartonowe mogą również służyć do wykonania okładziny sufitowej.

Do tego samego celu mogą służyć również płyty gipsowo-włóknowe produkowane z masy gipsowej połączonej z włóknami celulozy. Płyty takie nie mają kartonowych oklein, a niektóre zawierają dodatkowo rdzeń z gipsu. Nie wymagają gruntowania, są odporne na ogień i wilgoć, można je stosować w każdym pomieszczeniu i pod każde wykończenie (na rynku są dostępne także płyty na ściany zewnętrzne). Są także dużo mocniejsze od płyt gipsowo-kartonowych.

Ściany działowe lekkie

Zarówno płyty gipsowo-kartonowe, jak i gipsowo-włóknowe wykorzystuje się bardzo często do budowy ścian działowych, np. podczas adaptacji poddasza. Tego typu ściany nazywane są działowymi lekkimi (do 50 kg/m2), a ich szkielet wykonuje się z metalowych kształtowników lub drewnianych kątowników. Podczas stawiania takiej konstrukcji można, przed zamontowaniem płyt, umieścić w ścianie przewody instalacji elektrycznej oraz izolację cieplną i akustyczną. Należy pamiętać o dodatkowym usztywnieniu ściany w miejscach, gdzie będą wisiały ciężkie półki czy szafki.


Czytaj również:

  • Czym wykończyć podłogi?

    Decyzja o rodzaju zastosowanego materiału powinna zapaść jak najwcześniej – najlepiej już na etapie projektowania. Wynika to z kilku czynników, m.in. rodzaju zastosowanego ogrzewania, faktu, że każdy materiał inaczej [...]

    Więcej
Bezpłatna pomoc architekta

Wypełnij formularz, skontaktujemy się z Tobą.

Warunki wycofania zgody

Przy czym zgoda wyrażona na zakres przetwarzania wskazany w niniejszym

czytaj całość ›
Pouczenie

Jednocześnie Administrator informuje, że podane w formularzu dane osobowe będą przechowywane i przetwarzane

czytaj całość ›
Pola oznaczone gwiazdką (*) są obowiązkowe do wypełnienia