Projekty domów
do 120m²

Projekty domów
120 - 160m²

Projekty domów
powyżej 160m²

Wszystkie
projekty domów

Projekty domów
z dopłatą

Zadzwoń:
(071) 798 38 00

 
2002-12-02
Materiały konstrukcyjne  

Wszystko o dobrym betonie

Beton jako materiał budowlany został odkryty stosunkowo niedawno. Dokonał tego w 1824 angielski murarz Joseph Aspdin który uzyskał patent na produkcję cementu. Swemu wynalazkowi nadał nazwę cementu portlandzkiego którego nazwa pochodzi od miejscowości Portland w której wydobywano naturalny kamień budowlany do którego nowo uzyskany materiał był podobny.

Mieszanka betonowa składa się ze spoiwa piasku żwiru i wody czyli zaprawy i wypełniacza w postaci żwiru oraz dodatków i domieszek. Podstawowym składnikiem betonu decydującym o jego wytrzymałości jest cement. Na ziemiach polskich pierwsza cementownia została uruchomiona przez J. Ciechanowskiego w Grudźcu koło Będzina w 1854 roku. Dopiero 35 lat później w 1890 roku rozpoczęto produkcję cementu w USA. Podstawowymi surowcami do wyrobu cementu portlandzkiego są wapń i glina lub margle czyli skały będące mieszaniną tych dwóch składników. Głównymi składnikami cementu są: alit belit braunmilleryt oraz glinian trójwapniowy.

Cement jest zaliczany do spoiw hydraulicznych tzn. takich które ulegają twardnieniu pod wpływem wody. W trakcie twardnienia zachodzi szereg skomplikowanych reakcji chemicznych. W technologii cementu szereg procesów fizycznych i chemicznych związanych po zmieszaniu cementu i wody nazywamy hydratacją. Zachodzą tu reakcje na powierzchni ziaren cementu oraz następuje rozpuszczenie się składników cementu w fazie ciekłej a także niektórych produktów zachodzących reakcji. Dla uproszczenia rozpatruje się odrębnie reakcje poszczególnych związków mineralogicznych z wodą a następnie reakcje syntezy między tymi związkami bądź produktami ich hydrolizy. Kruszywo stosowane do produkcji betonów konstrukcyjnych powinno odznaczać się małą nasiąkliwością trwałością twardością odpornością na działanie mrozu oraz wytrzymałością nie mniejszą niż projektowana wytrzymałość betonu. Najbardziej odpowiednie jest kruszywo ze skał takich jak granit lub bazalt. Do betonu nie nadają się żwiry i tłucznie pochodzące ze skał zwietrzałych oraz z piaskowców o lepiszczu z domieszką iłów lub gliny. Ziarna żwiru powinny mieć kształt zbliżony do kuli. Żwir o ziarnach bardzo spłaszczonych nie może być stosowany w betonach konstrukcyjnych. Kruszywo nie powinno być zanieczyszczone związkami organicznymi gdyż w znacząco obniża się wtedy wytrzymałość betonu. Także iły i gliny w ujemnie wpływają na wytrzymałość betonu. Często stosowany jest również beton keramzytowy tzn. beton w którym zamiast żwiru lub tłucznia stosuje się spiekane z iłów granulki ceramiczne zwane keramzytem. Maksymalny wymiar ziaren kruszywa nie powinien przekraczać: - 1/4 najmniejszego wymiary elementu konstrukcyjnego

1/4 najmniejszego wymiary elementu konstrukcyjnego

1/3 grubości wymaganego otulenia zbrojenia

odległości między prętami zbrojenia zmniejszonej o 5 mm

Kolejny składnik betonu - woda - nie powinna zawierać nadmiernych ilości domieszek źle wpływających na wytrzymałość betonu. Nie może zawierać zbyt dużej ilości związków siarki kwasów soli cukru. Cukier w ilości 0 6% uniemożliwia wiązanie cementu. Maksymalna temperatura wody stosowanej nie powinna przekraczać 60 oC co związane jest ze zbyt szybkim procesem wiązania betonu. W celu poprawy właściwości mieszanek betonowych i stwardniałych betonów stosujemy dodatki i domieszki. Domieszki są to produkty dodawane w niewielkich ilościach w stosunku do masy cementu od 0 2 do 5%. Na rynku dostępne są domieszki:

uplastyczniające (plastyfikatory) - charakteryzującą cechą jest to że po dodaniu wody zarobowej a następnie wymieszaniu składników betonu uzyskuje się uplastycznienie mieszanki

uszczelniające- powodują zmniejszenie nasiąkliwości betonu. Efekt uszczelnienia można osiągnąć przez dodanie do betonu gliny bentonitowej której zadaniem jest zwiększenie objętości po nasyceniu wodą. Domieszka substancji hydrofobowej do gliny bentonitowej zwiększa efektywność uszczelnienia

przyspieszające wiązanie i twardnienie betonu -oparte są one na chlorku wapnia sodu lub potasu. Dodatek chlorku wapnia obniża temperaturę zamarzania wody do -5oC ale posiada on jedną wadę - przyśpiesza korozję stali w żelbecie. Maksymalna ilość dodawanego chlorku wapniowego nie może przekraczać 1% masy cementu w betonie niezbrojonym i 0 2% w żelbecie

barwiące (pigmenty) -najczęściej pochodzenia nieorganicznego przykładem może być mielona cegła. Dodatki to rozdrobniony materiał nieorganiczny którego ilość wynosi 5 do 20% masy cementu (np. popiół paleniskowy). Dodatkiem efektywnie zwiększającym wytrzymałość betonu jest pył krzemionkowy. Przez dodanie pyłu krzemionkowego w ilości 7-10% masy cementu można podnieść klasę betonu o około 10-15 Mpa w porównaniu z betonem bez dodatków. Popiół paleniskowy dodany w ilości 100 do 150 kg/m3 mieszanki betonowej poprawia urabialność oraz szczelność i mrozoodporność betonu.

Ustalenie zawartości składników mieszanki betonowej: cementu C kruszywa K i wody W zapewniającej uzyskanie odpowiedniej wytrzymałości i właściwości stanowi jedno z podstawowych zadań projektowania betonu. Znanych jest ok.50 metod projektowania betonu. Metody te różnią się sposobem wyrażania równań oraz zakresem niezbędnym do przeprowadzenia doświadczeń. Przy projektowaniu składu betonu podstawą obliczeń jest tzw. wskaźnik cementowo-wodny c/w czyli stosunek wagowy cementu do wody. Trzeba zwrócić uwagę że przy stałej ilości cementu im mniejsza ilość wody zarobowej (powyżej pewnej granicy ilości niezbędnej do procesu hydratacji) tym większa jest wytrzymałość betonu. Dążąc do uzyskania największej wytrzymałości betonu przy stałej ilości cementu- należałoby stosować taką ilość wody aby była ona nieznacznie większa od wystarczającej wyłącznie tylko na potrzeby chemicznego wiązania zaczynu cementowego. W praktyce oznaczało by to otrzymanie betonu o niedostatecznej urabialności i wymagającego użycia silnego wibrowania lub ubijania. Taki rodzaj betonu uniemożliwiałby wykorzystanie w konstrukcjach żelbetowych gdyż istniałaby uzasadniona obawa iż beton nie wszędzie dotrze i powstaną tzw. raki tj. miejsca nie zapełnione betonem. W celu umożliwienia należytego zabetonowania stosuje się przeważnie beton o konsystencji gęstoplastycznej plastycznej półciekłej lub ciekłej.

Na wytrzymałość betonu mają wpływ również warunki w jakich jest on przechowywany zwłaszcza w początkowym okresie dojrzewania. Na przykład podniesienie temperatury z jednoczesnym zapewnieniem dostatecznej wilgotności otoczenia przyśpiesza wiązanie i twardnienie oraz umożliwia uzyskanie większych wytrzymałości aniżeli w przypadku niskich temperatur.

Wykonując roboty betonowe w okresie zimowym należy pamiętać iż należy stosować cementy portlandzkie marek 350 lub cementy szybkosprawne. Nie można stosować cementów hutniczych i glinowych. Ze względu na wpływ jaki wywiera niska temperatura na mieszankę betonową rozróżniamy trzy zakresy temperatur:

1) temperatury pierwszego zakresu od +5oC do 0oC powodują tylko opóźnienie wiązania i twardnienia betonu. W tym wypadku wystarczy zastosowanie mieszanki o wysokim wskaźniku c/w i dokładne okrycie wykonanego elementu

2) w drugim zakresie temperatur od 0oC do -3oC tu musi nastąpić podgrzanie kruszywa. Przeważnie roboty są wykonywane metodą zachowania ciepła stąd używa się dodatków przeciwmrozowych lub przyśpieszających wiązanie betonu

3) w trzecim zakresie temperatur od -3oC do -15oC konieczne jest nie tylko podgrzewanie materiałów ale również gotowych elementów. Stosowane są też cieplaki osłony i specjalne ogrzewane deskowania.

Konstrukcje betonowe i żelbetowe z betonu zwykłego projektuje się i oblicza wg normy PN-B-03264:1999 która zastąpiła stara normę PN-84/B03264 dostosowując ją do norm europejskich. W konstrukcjach stosuje się beton zwykły klasy: B15 B20 B25 B30 B37 B50 B55 B60 B65 B70.

Wytrzymałości obliczeniowe betonu na ściskanie fcd i rozciąganie fctd wyznacza się dzieląc jego wytrzymałości charakterystyczne (odpowiednio na ściskanie fck i rozciąganie fctk) przez częściowy współczynnik bezpieczeństwa równy:

- w sytuacjach trwałych i przejściowych

c= 1 5 - konstrukcje żelbetowe i sprężone

c= 1 8 - konstrukcje betonowe

- w sytuacji wyjątkowej:

c= 1 3 - konstrukcje żelbetowe i sprężone

c= 1 6 - konstrukcje betonowe

Atlas

Wyszukiwanie tekstowe: